معمولا هر کودکی در دوران رشد خود یک عادت رفتاری را برای در خود رفتن و به آرامش رسیدن دنبال می کند . گاه این عادات به قدری مضر است که عوارض منفی را در سنین بعدی برای او خواهد داشت و پدر و مادر وظیفه دارند در زمان مناسب و پیش از مزمن شدن آن ، عادت نا مطلوب را از بین ببرند .

برای از بین بردن عمل غیرارادی عادت های کودکانتان، به یک برنامه مشخص نیاز خواهید داشت. روش هایی را که ما به طور موفقیت آمیزی در طی سال ها از آنها استفاده کرده ایم. به شما پیشنهاد می دهیم:

شناسایی محرک

بسیاری از عادت ها فقط در موفقیت ها یا مکان های خاصی عمل می شوند. روش شناسایی محرک به شما کمک می کند تا تعیین نمایید چه وقت و کجا کودکانتان رفتار عادتی شان را بیشتر به کار می برند.

شما می توانید از طریق اجتناب کردن، تغییر دادن یا حذف تدریجی محرک، ارتباطی را که کودکتان بین آن زمان، مکان، یا موقعیت و خود عادت ایجاد کرده است، از بین ببرید.

برای مثال اگر کودکتان غالباً در هنگام تماشای تلویزیون انگشت خود را می مکد. می توان دفعات تکرار این عادت را به آسانی با محدود کردن زمان تماشای تلویزیون، کاهش داد. به علت اینکه شکل دهی برای فرایند ترک عادت ضروری است. نباید بلافاصله با حذف کامل محرک به این عادت پایان داد. همان طور که با سایر روش ها کار می کنید تا از شر این عادت بدخلاص شوید. می توانید به تدریج محرک هایی که عادت را تحریک می کنند. از بین ببرید.همچنین با شناسایی محرک می توانید کودک را در برابر عادت نامطلوب مسلح کنید . مثلا آبنباتی به دست او بدهید تا از بردن انگشت به دهان خودداری کند .

خودآگاهی

ممکن است در گذشته سعی کرده باشید با فریاد زدن عباراتی نظیر: «ناخنت را نخور»! «انگشتت را مک نزن»! یا «انگشتت را از بینی ات بیرون بیار»! کودکانتان را از عادت هایشان آگاه سازید. این روش به ناگهان کودکان را از آنچه انجام می دهند، آگاه می سازد. ولی در عین حال شرمندگی، ناراحتی یا خشمی که در نتیجه ی این روش در کودکان به وجود می آید باعث می شود تا آنان هرچه بیشتر درصدد دستیابی به امنیتی باشند که عادت به آنها می بخشد. و تسلسلی برای تقویت عادت منفی است.

روش های مستقیم و تحقیر امیز نه تنها کمکی به شما نمی کند بلکه به ایجاد مقاومت در کودک می انجامد.

ترک هر عادت مستلزم مجموعه ای از تکنیک های آگاهی بخش منحصر به فرد است. ولی اغلب روند کار همیشه یکسان است. برای اینکه کودکان بهتر بفهمند که واقعاً چیزی رخ می دهد، چه احساسی به آنها دست می دهد و چگونه به نظر دیگران می رسند. باید به آنان تعلیم داد که عمداً و بارها عادت خود را انجام دهند. مثلا کسانی که شستشان را می مکند. در جلوی آینه می نشینند و عمداً شروع به شست مکیدن می کنند. آنان این کار را هر روز انجام می دهد تا تصویر این عمل در ذهنشان نقش بنند. پس زمانی که پدر و مادر آنها را متوجه عادتشان بکنند. کودکان تصویر ذهنی روشنی از آنچه می کنند، دارند. یا این مسئله که چگونه به نظر می رسند و چرا دوستانشان آنان را بچه می خوانند.

شما می توانید در زمانی که عادت رخ می دهد به آرامی و مهربانی مانع انجام آن شوید. به جای استفاده از روش قدیمی فریاد کشیدن. یک روش ارتباطی رمزی ایجاد کنید. مثلاً دستتان را محکم به شانه ی او فشار دهید یا با به کار بردن یک پیام رمزی مانند: هی رفیق، چه خبهرا، چطوری، باعث قطع رفتار بد کودک شده و آگاهی او را به عادت افزایش داده و در عین حال از ناراحت کردن و تمسخر او اجتناب ورزید.روش های رمزی با ایجاد فضای بازی گونه همکاری کودک را بیشتر جلب می کند و برای او تصویری از یک رابطه صمیمانه به وجود می اورد.

دادن آگاهی به کودکان در ابتدا ممکن است باعث شود که برخی از آنان عادت هایشان را به کرات انجام دهند. اگر این مسئله رخ داد. نگران نشوید. این مورد شبیه تمیز کردن یک کمد است که قبل از اتمام کار همه چیز شلوغ تر به نظر می رسد.

روش های مستقیم و تحقیر آمیز نه تنها کمکی به شما نمی کند بلکه به ایجاد مقاومت در کودک می انجامد. در ترک هر عادتی معمولا روش های غیر مستقیم موفق تر عمل می کند.

منبع تبیان